pwr pwr
pwr pwr
pwr

100-lecie Uczelni Technicznych

Historia Politechniki Wrocławskiej

Liczba studiujących spadła w 1937 roku do 482, mimo to uruchamiano nowe kierunki studiów służące przygotowywanej przez Rzeszę wojnie. Wrocławska Technische Hochschule była w czołówce uczelni technicznych Trzeciej Rzeszy uruchamiających nowe kierunki. Wprowadzono minearologię i geologię, rozszerzono badania z zakresu wysokich częstotliwości i fal ultrakrótkich. Wydział Budownictwa rozwinął badania struktury betonu, podjął prace z zakresu budowy i konserwacji autostrad z uwzględnieniem zwiększonego ruchu pojazdów ciężkich. Dział lotnictwa opracowywał projekt hangaru dla budowy samolotów doświadczalnych Lufthansa, z biurem i warsztatem w pobliżu hangaru. Na Wydziale Maszynoznawstwa wprowadzono badania nad budową i eksploatacją pojazdów gąsienicowych i silników odrzutowych. Chemicy pracowali nad tworzywami syntetycznymi mogącymi zastąpić surowce naturalne. W tej dziedzinie odnosili już wcześniej sukcesy. W roku 1936 prof. F. Hofmann wynalazł syntetyczny kauczuk, za co otrzymał honorowe obywatelstwo Wrocławia.
Pod koniec 1943 roku front wschodni w widoczny sposób zaczął przybliżać się do granic Rzeszy i nasiliły się naloty alianckie na Rzeszę. Wydano wówczas rozporządzenie, nakazujące przygotowanie planów ewakuacji ważnego ze względów wojskowych sprzętu naukowo-badawczego.
W połowie stycznia 1945 roku kurator wrocławskich uczelni dr Theo Bertram wydał polecenie przygotowania uczelni do ewakuacji w głąb Rzeszy. W drugiej połowie stycznia, po ogłoszeniu miasta twierdzą (Festung Breslau) dr Bertram, w porozumieniu z ministrem i gauleiterem Hanke, zarządził oficjalne zamknięcie Uniwersytetu i Wyższej Uczelni Technicznej. Akta uczelni zostały wywiezione do tartaku w Bernsdorfie na Łużycach i do kasy oszczędności w Hoyerswerda. 23 stycznia 1945 roku rozpoczęła się ewakuacja uczelni do Drezna. Po zbombardowaniu Drezna wrocławscy uchodźcy znaleźli schronienie w Akademii Górniczej we Freibergu. Tam doczekali kapitulacji Niemiec i końca Technische Hochschule Breslau.
Po zakończeniu wojny około 100 profesorów Technische Hochschule z Wrocławia i Gdańska zostało zaproszonych do Wupppertalu, aby rozważyć możliwość założenia nowej politechniki. Zebrani uznali, że w Wuppertalu nie ma do tego dostatecznych warunków. Profesorowie, którzy nie przeszli na emeryturę, podjęli działalność dydaktyczną w różnych istniejących uczelniach niemieckich, m.in. w Aachen, Braunschweigu i Freibergu.

Wrocław 1945
Po trzymiesięcznym oblężeniu, 6 maja załoga "Festung Breslau" skapitulowała.
Stan zniszczeń dorównywał zniszczeniom Warszawy i Gdańska. W pierwszych tygodniach po kapitulacji ważniejsze obiekty w mieście, w tym budynki Technische Hochschule, były obsadzone przez oddziały Armii Czerwonej. Później ochronę budowli zapewniała Straż Ochronna obiektów miasta Wrocławia, w skład której wchodziły plutony Straży Akademickiej. Z jednej strony chroniło to pomieszczenia i dobytek przed grabieżą na większą skalę, z drugiej nasuwało obawy, że wyposażenie może być potraktowane jako zdobycz wojenna i wywiezione do ZSRR. Oficjalne przejęcie budynków przez polską administrację nastąpiło 2 lipca 1945 r.
Zespół przejętych budynków po Technische Hochschule to:
  • gmach główny
  • budynek Laboratorium Obrabiarek przy wejściu gospodarczym od ul. C.K. Norwida
  • budynki wzdłuż ul. M. Smoluchowskiego: Instytut Elektrotechniki (Stary Elektryczny), Laboratorium Maszynowego, Instytutu Chemii (Stara Chemia) i Hutniczy oraz rozpoczęta w 1938 roku budowa gmachu Nowej Chemii (przyziemie i parter).

123456

Organizator

Sekretariat obchodów

Barbara Kamińska
Wyb. Wyspiańskiego 27
50-370 Wrocław
bud. A1, pok. 130
tel. +48 71 320 41 31
email Barbara.Kaminska@pwr.wroc.pl

Sponsorzy i partnerzy

Sponsorzy brązowi

Partnerzy

Patroni medialni

pwr