pwr pwr
pwr pwr
pwr

100-lecie Uczelni Technicznych

Historia Politechniki Wrocławskiej

1910-1945 Technische Hochschule Starania o utworzenie we Wrocławiu Wyższej Szkoły Technicznej trwały od roku 1897. Uzasadnieniem potrzeby uruchomienia takiej uczelni był rozwinięty w Prowincji Śląskiej przemysł wydobywczy, przetwórczy, chemiczny, hutniczy i maszynowy. Wieloletnie zabiegi śląskiego Landtagu oraz środowisk technicznych i przemysłowych zostały uznane przez cesarza Wilhelma II, który w 1902 roku podjął decyzję utworzenia we Wrocławiu uczelni technicznej. Miasto ofiarowało działkę o powierzchni 3,4 ha. Prace budowlane rozpoczęto w 1905 roku.
Królewska Wyższa Szkoła Techniczna we Wrocławiu (Königliche Technische Hochschule Breslau) rozpoczęła działalność dydaktyczną 1 października 1910 roku, ale uroczystości otwarcia odbyły się 29 listopada 1910 roku. Przybył na nie cesarz Wilhelm II, któremu podczas uroczystości nadano pierwszy doktorat honoris causa Uczelni. Z uroczystościami tymi zbiegło się ważne dla miasta uroczyste oddanie do użytku mostu Cesarskiego (Kaiserbräcke, obecny most Grunwaldzki). Statut Königliche Technische Hochschule Breslau został nadany przez cesarza Wilhelma II. Cesarz podpisał statut 20 lipca 1910 roku na pokładzie jachtu Hohenzollern w Drontheim. Postanowieniem Statutu Uczelnia miała mieć oddziały:
  • Inżynierii Maszyn i Elektrotechniki
  • Chemii i Hutnictwa
  • Ogólny.
Uczelnia miała prawo nadawania stopni inżyniera dyplomowanego (Dipl. Ing.) oraz doktora inżyniera (Dr Ing.). Uczęszczający na zajęcia dzielili się na studentów, słuchaczy i gości. Studentem mogła zostać osoba posiadająca świadectwo dojrzałości z gimnazjum lub szkoły realnej. Jako słuchacz mogła być przyjęta osoba bez formalnych kwalifikacji, ale uprawniona do jednorocznej służby wojskowej. Słuchacz otrzymywał jedynie zaświadczenie o odbytych wykładach i ćwiczeniach, jednak nie miał prawa do dyplomu. Gościem, czyli wolnym słuchaczem, mógł zostać każdy, kto uzyskał zgodę rektora i wykładowcy. Czesne opłacali wszyscy studenci. Opłaty immatrykulacyjne za semestr wynosiły 10 marek dla studentów, 5 marek dla słuchaczy i 1 markę dla gości. Za wykłady wszyscy płacili 4 marki za godzinę tygodniowo oraz 20 do 60 marek za ćwiczenia.
Naukę w pierwszym roku akademickim rozpoczęło 57 studentów, 23 słuchaczy i 38 gości. W ostatnim roku przed I wojną światową studiowało 238 studentów i 46 słuchaczy. Po I wojnie światowej nastąpiła zmiana nazwy uczelni na Technische Hochschule. Największą liczbę czynnie studiujących miała uczelnia w roku 1927, w którym studiowało 926 osób. Uruchomiono nowe katedry i kierunki studiów. Od tej pory aż do roku 1945 w TH istniały cztery wydziały:
  • Wydział Nauk Ogólnych
  • Wydział Budownictwa
  • Wydział Maszynoznawstwa i Elektrotechniki
  • Wydział Gospodarki Materiałowej.
Wielki kryzys lat trzydziestych dotknął również uczelnie. Powstał projekt połączenia Uniwersytetu i Technische Hochschule. Ówczesny rektor TH, prof. B. Neumann stwierdził, że połączenie uczelni oznaczałoby koniec Technische Hochschule. Sprzeciwy te spowodowały, że decyzją ministra (Ministerstwa Oświecenia Publicznego) obydwie uczelnie miały wprawdzie wspólnego kuratora, wspólny budżet, kasę i administrację, ale zachowały swoje nazwy, a rektorzy uczelni swoje uprawnienia.

123456

Organizator

Sekretariat obchodów

Barbara Kamińska
Wyb. Wyspiańskiego 27
50-370 Wrocław
bud. A1, pok. 130
tel. +48 71 320 41 31
email Barbara.Kaminska@pwr.wroc.pl

Sponsorzy i partnerzy

Sponsorzy brązowi

Partnerzy

Patroni medialni

pwr