pwr pwr
pwr pwr
pwr

100-lecie Uczelni Technicznych

Historia Politechniki Wrocławskiej

Politechnika Wrocławska powstała w 1945 roku, głównie dzięki zaangażowaniu pracowników naukowych nieistniejącej już Politechniki Lwowskiej i Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, którzy zagospodarowali zniszczone budynki niemieckiej Wyższej Szkoły Technicznej - Technische Hochschule.

Dziś Politechnika Wrocławska kontynuuje tradycję tych znamienitych polskich uczelni i rozwija się w ścisłej współpracy z wiodącymi przedsiębiorstwami Dolnego Śląska. Politechnika Wrocławska jest obecnie jedną z największych i najlepszych uczelni technicznych w kraju, w rankingach ogólnopolskich zajmuje drugie/trzecie miejsce. Pod kierunkiem blisko 2000 nauczycieli akademickich, na dwunastu wydziałach studiuje około trzydzieści tysięcy studentów. Na 24 kierunkach kształcimy specjalistów dla wszystkich branż nowoczesnej gospodarki. Nasz proces kształcenia jest zgodny z międzynarodowymi standardami tzw. Procesu Bolońskiego.

Pierwszy wykład
Pierwszy polski wykład w Politechnice Wrocławskiej, wygłoszony przez profesora Kazimierza Idaszewskiego, miał miejsce 15 listopada 1945 roku. Dzień ten obchodzony jest jako święto Uczelni, a także święto nauki wrocławskiej. Twórcami i pierwszymi organizatorami pracy polskiej Uczelni byli uczeni lwowscy, m.in. rektor Politechniki Lwowskiej - profesor Edward Sucharda i profesor Kazimierz Idaszewski oraz inż. Dionizy Smoleński - przed wojną asystent w Politechnice Warszawskiej.

Nasze korzenie - Politechnika Lwowska
Politechnika Wrocławska wyrasta głównie z tradycji i spuścizny naukowej lwowskiego środowiska akademickiego, a w sposób szczególny z dorobku intelektualnego uczonych Politechniki Lwowskiej.
W 1994 roku minęła 150. rocznica utworzenia uczelni technicznej we Lwowie. Otwarta w 1844 roku jako uczelnia austriacka - ck Akademia Techniczna, od roku 1877 aż do upadku monarchii nosiła nazwę ck Szkoła Politechniczna. Od roku 1872 stale rosła liczba polskich studentów z terenu zaboru rosyjskiego studiujących we lwowskiej ck Szkole Politechnicznej. Aż do 1915 roku lwowska szkoła była jedyną na ziemiach polskich uczelnią politechniczną z polskim językiem nauczania. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości znika z nazwy określenie "cesarsko-królewska", a w roku 1920 Senat uczelni uchwala nazwę Politechnika Lwowska. Po odzyskaniu niepodległości nastąpił znaczny wzrost liczby studentów od 1285 w 1919/20 do około 3600 przed wybuchem II wojny światowej. Od 1879 roku do wybuchu II wojny światowej dyplom inżyniera uzyskało 6718 osób, a z dyplomami mierniczymi ukończyło lwowską uczelnię 7123 absolwentów.
W wyniku niemiecko-sowieckiej napaści Lwów znalazł się od 22 września 1939 roku pod okupacją sowiecką, a Politechnikę Lwowską zamieniono we Lwowski Instytut Politechniczny. 30 czerwca 1941 roku Lwów zajęli Niemcy. 2 lipca rozpoczęły się aresztowania profesorów uczelni lwowskich. Większość aresztowanych została rozstrzelana na Wzgórzach Wóleckich rankiem 4 lipca 1941 roku.
Mimo olbrzymich strat nauki lwowskiej w latach II wojny światowej - z 65 profesorów tytularnych Politechniki Lwowskiej (we wrześniu 1939 roku) wojnę przeżyło 42, a w nowych granicach Polski znalazło się 35 - uczeni i absolwenci lwowskich uczelni odegrali bardzo ważną rolę w odbudowie i tworzeniu polskiego życia naukowego. Uczeni i absolwenci Politechniki Lwowskiej tworzyli od podstaw politechniki w Gliwicach i we Wrocławiu. Mają też znaczny udział w budowie uczelni technicznych Gdańska, Krakowa i Warszawy. Poprzez nich jesteśmy zakotwiczeni w tradycjach naukowych lwowskiego środowiska akademickiego.

123456

Organizator

Sekretariat obchodów

Barbara Kamińska
Wyb. Wyspiańskiego 27
50-370 Wrocław
bud. A1, pok. 130
tel. +48 71 320 41 31
email Barbara.Kaminska@pwr.wroc.pl

Sponsorzy i partnerzy

Sponsorzy brązowi

Partnerzy

Patroni medialni

pwr